Ime Mostar, prvi put je zapisano 1474., i ne odnosi se kao što mnoge knjige o mostu govore na slavni kameni most, nego se odnosi na cuvara mosta – mostara. Mostar se razvijao oko rijeke Neretve. Mali zaselak blizu klimavog drvenog mosta na glavnom putu iz Bosne ka Jadranskom moru. Bio je nacinjen od drveta i visio je na lancima. Osmanlijski geograficar Katib Celebi napisao je da se most toliko tresao da su ga ljudi prelazili u smrtnom strahu. Kako je važnost Mostara kao ekonomskog i administrativnog centra rasla, pojavila se potreba da se most zamjeni. Za vrijeme vladavine Fatih Mehmeda izgraden je drveni most. Mostar svoju besmrtnost duguje Starom Mostu, koji je izgraden od 1557. do 1566. za vrijeme vrhunca moci Osmanlijskog carstva, za vrijeme vladavine Osmanlijskog Sultana Sulejmana Velicanstvenog. Izgradnja mosta je bila kritican momenat na transformaciji grada Mostara iz skromne naseobine u važan centar.Most je bio jedan od nacina da Sulejmanova vojska vrlo lako dode do Beca. Stari Most je dizajnirao i izgradio Hajrudin, učenik čuvenog arhitekte Sinana, pod vodstvom Kradoz Mehmed Bega, brata Rustem Paše. Luk, 28 metara dug i 20 metara visok. Most je bio arhitektonsko čudo u ono vrijeme i ostao je najveći takav most od kamena na svijetu, sve dok nije srušen u ovom desetljeću.
